Vaktim Olsaydı Seninle

book-the-end-hd-wallpaper

Bir kitabın daha sonuna geldim. Yine seni, beni koydum kitaba ve bizi hayal ettim okurken. Kendimden parçalar buldum ya da bizi bulmaya çalıştım her satırda. Uzun zamandır yazmıyorum yorulmuştum belki de yüzüm yoktu yazmaya. Ama benim hayal gücüm, yazdıklarım olmasa bizi ne yaşatır değil mi?

Farklı yataklarda aynı hayata uyandığımız günlerden biri daha. Mesafeler arttıkça unutulmaktan korkuyorum sanırım. Kalıcı olmak için diğerleri gibi canını mı acıtmam lazım? Sadece seni sevgimle, bakışlarımla ve senin yanındaki mutluluğumla sarsam gözünde sıradan mı olurum? Ama merak etme öyle sıradan gelip geçici bir sevgi değil, öyle herkesin sarf ettiği aşk sözcükleri değil. İnan bana benimkiler özel olacak. Başkalarından belki duyduğun ancak hiç bu kadar içten hissetmediğin sözcükler olacaklar.

Yazmaktan başka yapabilecek keşke daha çok şey olsaydı. Bizi gerçeğe dönüştüren parmaklarımın klavyeye yavaş ve ağır basışları olmasaydı. Yanımda olsaydın mesela. Ve en azından tüm bu dediklerimi söyleyecek kadar vaktim olsaydı seninle…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir